Unikanie


Na podstawie kilku przykładów z unikania

  Unikanie to czynność, którą każdy robi bardzo często w swoim życiu. Jeśli robimy to zbyt często to będzie znaczyło, że mamy jakiś problem ze sobą.

  Z punktu widzenia innych osób, gdy ich unikamy stajemy się dziwni dla nich lub jacyś inni. Powoduje to nasze zachowanie, które nie jest racjonalne.

  Ale zastanówmy się przez chwilę. Unikanie to nietylko domena osób z fobią społeczną czy nieśmiałych. Unikają też inne osoby, te którym nic nie dolega. Wyobrażasz sobie pewnie, że tylko Ty tak konsekwentnie unikasz rozmów telefonicznych.Boisz się porozmawiać z kimś po drugiej stronie. Ale zastanów się przez chwilę gdy odbierasz telefon, co czujesz?

  Niepewność, zakłopotanie, lęk - to tylko niektóre emocje, które Ci będa towarzyszyć. Czy zastanawiałeś się nad tym, że te emocje towarzysza nietylko osobom bez fobii społecznej i niesmiałości.

  Gdyby to mozna podzielić na stopnie intensywności lęku to na pierwszym miejscu napewno znajdą się osoby z fobią społeczną, na drugim niesmiali, a na końcu zwykłe osoby bez żadnych przypadłości.

1) fobicy społeczni,

2) niesmiali,

3) inne osoby

   Na tej liście znalazłyby się się również osoby z pewnym zaburzeniem o nazwie osobowość unikająca, ale o nich w dalszej części tekstu.

  Dlaczego tak bardzo obawiamy sie rozmów przez telefon?

  Jeśli nie rozmawiamy ze swoim znajomym, z kimś kogo znamy czujemy sie niepewni i zakłopotani nie wiedząc po prostu:

" z kim mamy do czynienia ".

  Andrzej nie tak dawno odebrał telefon. Po drugiej stronie tego telefonu było osoba, która chciała go namówić - nakłonić do tego, aby dołączył do pewnego oparatora sieci...

  Po długim czasie wyczerpującej i męczącej rozmowy, a właściwie dręczenia Andrzeja miał on dość tego i zakończył rozmowę, po prostu odkładając słuchawkę.

  Okazało się, że najzwyklejsza rozmowa przez telefon jest dla niego nieprzyjemna i z obawy przed ponownym takim samym rozmówcą starał się on unikać telefonów jak tylko to było mozliwe.

  Unikanie rozmowy przez telefon jest uzasadnione, poniewaz nie życzymy sobie, aby ktoś w danym momencie zawracał nam głowę.

  Inną sprawą jest unikanie kogoś znanego na ulicy. takie zachowanie moze oburzyć naszego znajomego. Nalezy tym sie nie przejmować, ponieważ nie unikamy znajomego, bo go nie lubimy, ale byc może dlatego, że:

1) mamy głowę zaprzątniętą jakimiś myślami i nadzwyczajnie w świecie przez to zamyslenie nie zauważamy co sie obok nas dzieje,

2) spieszymy się na autobus, na obiad do babci lub spieszymy sie z innych powodów,

3) źle się czujemy i lepiej by było nie zatrzymywać się w tym momencie, choćby na krótka pogawędkę,

4) moze najzwyczajniej w świecie nie mamy na to ochoty, bo może ta osoba nie zasłużyła sobie na to po ostatnim incydencie,

5) ptak niechcący zrobił paskudę lub jakaś inna wstydliwa rzecz nam się przydarzyła.

To sa tylko niektóre powody przez, które unikamy kogoś znajomego. Może być ich jeszcze więcej. Mniejsza oto. Pamiętać należy, że nasz znajomy tez powinien pomysleć o tym, ze przecież "on/ona nie unika mnie dlatego, bo mnie nie lubi czy coś. Ale moze ma któryś z powyższych powodów by to robić, moze ma głowe pełną kłopotów lub źle się czuje. Różne mogą być powody.

  Pamiętajmy aby przede wszystkim nie przejmować się takimi rzeczami.

  Parę słów o małoznanym zaburzeniu , tzw. osobowości unikającej lub jak kto woli lękliwej. Najlepiej na temat osobowości unikającej moze wypowiedzieć się psychoterapeuta, u którego mozna sobie zrobić test na ową osobowość. Pamietajmy, że osobowośc unikająca jest mylona z fobią społeczną. Może być również tak, ze osoba posiadająca osobowość lękliwą moze mieć fobię społeczną. Najlepiej skonsultować to ze swoim psychiatrą. Ale nigdy nie stawiajcie sobie sami diagnozy, że macie tę osobowość ponieważ może wmawiacie sobie nieprawdę. Najpierw należy postawić diagnozę.

  Osobowość unikająca charakteryzuje się trudnościami w kontaktach społecznych i unikaniem ich (skrajną introwersją) - tak jak w fobii społecznej; mimo dążenia do bycia akceptowanym i pragnienia relacji interpersonalnych wraz z zaniżoną samooceną. Osoba z tym zaburzeniem cierpi z powodu braku umiejętności wiązania się z innymi ludźmi i wycofywania się wykazująć chroniczna postawę unikającą wobec ludzi, ryzykownych sytuacji i wyzwań popadają w społeczną izolację. Wynika to z nadmiernej wrazliwości, a przede wszystkim z nieradzeniem sobie z przejawianiem odrzucenia, upokorzenia lub przejawianiem wstydu. Unikanie związków z innymi ludźmi jest konsekwencją przewidywania, że zostanie się upokorzonym lub odrzuconym; jedynie przejawy bezwarunkowej akceptacji umożliwiają nawiązanie bliższych relacji interpersonalnych..

Wiele podobieństw co do fobii społecznej.

  Osobowość unikającą mozna leczyć zmieniając swoją osobowość.

Przede wszystkim nie nalezy się poddawać, gdy ma sie to zaburzenie.

Koniec.

Podziel się tym tekstem lub linkiem na innych portalach społecznościowych

W kolejności od lewej strony:


FACEBOOK   TWITTER   NASZA KLASA   WYKOP


Zupełnie Za darmo 3 pdf - y z zakresu psychologii, dzięki którym otrzymasz przydatne porady, techniki leczenia i inne.

1) Jak pokochać siebie

jak-pokochac-siebie.pdf
Adobe Acrobat Document 1.0 MB

2) Zwalcz stres

zwalcz-stres.pdf
Adobe Acrobat Document 655.8 KB

3) Nieśmiałość - jak się jej pozbyć

niesmialosc-jak-sie-jej-pozbyc.pdf
Adobe Acrobat Document 554.1 KB

Pamiętaj!

Do otwierania plików służa programy: Adobe Reader, Foxit Reader